Η Τρίτη Γυναίκα του Αντώνη Ζερβού ξεκινά με μια έξυπνη και γοητευτική ιδέα: τι συμβαίνει όταν ο συγγραφέας συναντά το τέρας που ο ίδιος δημιούργησε; Εδώ αυτό γίνεται κυριολεκτικά, όχι […]
Το σκοτάδι έχει μνήμη Το «Μαύρο Δάσος» είναι το τρίτο βιβλίο της Μαρίας Ράπτη που διαβάζω και πλέον νιώθω σίγουρη να πω πως πρόκειται για μια συγγραφέα που ξέρει να […]
Κάθε φορά που συμβαίνει ένα φρικτό έγκλημα, ειδικά όταν πρόκειται για γυναικοκτονία ή παιδική κακοποίηση, σχεδόν πάντα ακούγεται η φράση: «Θανατική ποινή». Το καταλαβαίνω σε ανθρώπινο επίπεδο, όχι ως θεσμό. […]
Σκοτεινός Σαρωνικός: ένα έγκλημα που χτίζεται κάτω από την επιφάνεια Σήμερα θα σας μιλήσω για ένα βιβλίο που ξεφεύγει από τα όρια του απλού αστυνομικού. Είναι μια ιστορία με σαφείς […]
Όταν έμαθα ότι το Νερό που σωπαίνει είναι το πρώτο βιβλίο της Νόνικας Κωνσταντουδάκη ξαφνιάστηκα. Το ξεκίνησα χαλαρά, πιστεύοντας πως θα διαβάσω μια οικογενειακή ιστορία, ίσως μια σάγκα. Μια ιστορία […]
Η εκδίκηση είναι μια έννοια βαριά. Αρχαία, σχεδόν πρωτόγονη. Δεν γεννήθηκε μέσα στα βιβλία ή στις ιστορίες. Υπήρχε πολύ πριν από αυτά. Υπήρχε από τη στιγμή που ο άνθρωπος ένιωσε […]
Το Αλήθεια ή θάρρος; είναι το τρίτο βιβλίο της Μίνας Τσιμόγιαννη και εδώ η εξέλιξη της συγγραφικής της πένας είναι αισθητή. Η γραφή της εμφανίζεται πιο ώριμη, πιο σίγουρη και […]
Πρώτη μου επαφή με την πένα της Μανταλένα Βάλιο Τανέτ και έμεινα καταγοητευμένη. Το Αγαπημένη μας Δασκάλα είναι ένα πολύ εσωτερικό βιβλίο που σου ζητά να το αφουγκραστείς. Η αφετηρία […]
«Δεν θέλω να πάω. Θέλω να μείνω εδώ, μαζί σου» της λέει με παράπονο, κρατώντας σφιχτά το παγωμένο της χέρι. Τρίβει τα δάχτυλά της με τα δικά του προσπαθώντας να […]
Ο Καίσαρας βγήκε από το ζαχαροπλαστείο κρατώντας στο χέρι του την τελευταία ζουμερή τουλούμπα. Το σιρόπι έσταζε όλο γλύκα στα δάχτυλά του. Έκανε να δαγκώσει την πρώτη μπουκιά, μα πριν […]
Η Ευτέρπη στάθηκε μπροστά στις γεμιστές κολοκυθοκορφάδες. Βούτηξε μία στο γιαούρτι και την εξαφάνισε ασκαρδαμυκτί, κραδαίνοντας μια μυγοσκοτώστρα. «Για τις θερμίδες», είπε βλέποντάς με να απορώ. «Τις… σκοτώνω πριν κατακάτσουν». […]
Δε με νοιάζει για τον άνθρωπο, αλήθεια σου λέω και δεν με ενδιαφέρει πως το ακούς. Ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος για όλα τα δεινά του. Για όλο τον πόνο που […]