Η κάψα του απογεύματος πυρώνει την άσφαλτο, γεννώντας τρεμάμενες μαρμαρυγές που δραπετεύουν προς τα πάνω. Σε περιμένω να σχολάσεις, παρατηρώντας μέσα από το παρμπρίζ τον κόσμο να στροβιλίζεται στο δρόμο,…
Περπατώ παρέα με τις δύο σκυλίτσες μου, στην πρωινή μας βόλτα. Τα βήματα μας οδήγησαν σε ένα ξέφωτο βγαλμένο σαν από πίνακα ζωγραφικής. Γύρω-γύρω δέντρα και στη μέση ένα πλάτωμα…
Ξέρω ότι είναι όνειρο αυτό που βιώνω αλλά είναι τόσο ζωντανό που το νιώθω με κάθε πόρο του κορμιού μου. Λένε ότι τα όνειρα δεν έχουν χρώματα, ότι είναι ασπρόμαυρα…
[…] Κλείστηκα μεσ’ την φυλακή για μια κουβέντα ειρωνικήτον εαυτό μου μια στιγμή να τιμωρήσωκι έκλεισα μέσα μια ζωήγια υπόθεση προσωπική […]*Είμαι εγώ και είμαι καλά! Επιβιώνω μέσα στην δική μου,…
Είναι μέρες τώρα, που τα σύννεφα έχουν σκεπάσει το μικρό σπιτάκι της οδού Ευτυχίας αριθμός 5. Σύννεφα μαύρα, σκοτεινά που θυμίζουν το μαύρο, πυκνό καπνό που βγάζουν τα πλαστικά όταν…
Κάποια φίλη, ταξιδεύτρια κι εκείνης, του διαδικτύου έγραψε, μεταξύ άλλων, στο blog της:"Η μπέσα, φίλε μου, είναι πράγμα ακριβό. Δεν ξέρω από πού κρατάει η σκούφια της, από τα σπλάχνα ποιας…
Η θάλασσα είναι απύθμενη λένε, μα η θάλασσα του χάους και του σκότους έχει πάτο. Κι εγώ τον έφτασα. Δε ζητώ ανέλκυση, ούτε σωσίβιο. Ζητώ συγχώρεση, από την ψυχή μου…
Ο Αύγουστος τελείωσε. Μπήκε ο Σεπτέμβρης. Φτάσαμε ήδη στα μέσα του. Σε λίγο θα φύγει κι αυτός. Θα μπει, αργά και μελαγχολικά ο Οκτώβρης. Ο αμπέλωπας, εδώ που κάθομαι, στην…
Μπήκες με το έτσι θέλω στη ζωή μας.Ούτε σε ψάξαμε, ούτε σε φωνάξαμε.Ήρθες·και πριν καλά καλά καταλάβουμε πώς,είχες ήδη ριζώσει.Σε είπαμε Καρότο,μα θα μπορούσες να λέγεσαι και Φως.Γιατί ήσουν φωτεινός.Σαν…
Ήρθεόπως έρχονται τα όνειρα, που δεν θυμάσαι αν ήταν όνειραή αν όντως τα έζησες, σε κάποια ζωή άλλη.Μαύρος – όχι σκοτεινός,σαν βελούδο που το αγγίζεις και τα μέσα σου μαλακώνουν.Γούνα…
Με ρωτήσατε, «πότε ξεκίνησες να γράφεις;»Δεν ξέρω. Αλήθεια. Νομίζω από πάντα. Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς ξεκίνησε όλο αυτό. Ίσως όταν άκουσα για πρώτη φορά ένα παραμύθι κι ένιωσα το στομάχι…
23/05/25Πάντα λαχταρούσα την αγάπη. Έστω και για μία μοναδική φοράθα ήθελα να μάθω πώς είναι να πλημμυρίζω από αγάπη,να παίρνω τόση πολλή πουνα μην αντέχω περισσότερη. (Χαρούκι Μουρακάμι)Ακόμα κι έτσι, που η…