25 Απριλίου, 2025
Δεν έμοιαζε με τίποτα απ’ όσα περιστατικά μου είχαν τύχει μέχρι τότε. Ένα τόσο δα πλάσμα, μιας ώρας γέννημα, με τον λώρο να κρέμεται ματωμένο νήμα ακόμα από την κοιλιά…
11 Μαΐου, 2024
Πολυαγαπημένε μου σύντροφε,Καθώς κάθομαι εδώ, μονάχη στο ημίφως, με το στυλό να μου ζεματάει τα ακροδάχτυλα και το βάρος αυτής της στιγμής να με πιέζει το στήθος, ο νους ξεχειλίζει…