Θέλω να σας μιλήσω για τον “Θεριστή τη Νύχτα” όχι ως παρουσίαση, αλλά ως ανάγκη. Χωρίς αποστάσεις και χωρίς φίλτρα. Όχι σαν συγγραφέας που μιλά για το βιβλίο της αλλά […]
– Τόσο χώρο έχεις, γιατί πρέπει να κολλάς επάνω μου; – Η μαμά είπε να κάτσουμε δίπλα δίπλα για την φωτογραφία – Να πας πιο εκεί. – Έλα Ντέμη, σταμάτα […]
Όταν μιλάμε για το Λονδίνο του 1888, σχεδόν αυτόματα έρχονται στο μυαλό μας ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης, η ομίχλη, τα στενά, οι φόνοι. Είναι η εικόνα που έχουμε μάθει να […]
Ο ψυχίατρος κοίταξε πρώτα το ρολόι στον τοίχο και μετά το πρόγραμμα των ραντεβού του. Τελευταίος για σήμερα: 22:00 – ΝΠ.ΕE (νέος πελάτης, εξαιρετικά επείγον) Άφησε ένα μικρό αναστεναγμό. Παραμονή […]
Τον έψαχνα μήνες πριν τα στοιχεία με οδηγήσουν στην αποθήκη C15. Πληκτρολόγησα τον κωδικό· η πόρτα άνοιξε με έναν υπόκωφο τριγμό. Το κίτρινο φως της λάμπας τρεμόπαιξε πάνω στα λευκά […]
Υπάρχουν έρωτες που δεν πατούν ποτέ στη γη. Ταλαντεύονται, τρέμουν, ξεφεύγουν απ’ τα όρια. Έρωτες χωρίς ισορροπία. Αγάπες που σπαράζουν, ανάγκες που πονούν· εξαρτήσεις που καταστρέφουν. Κι όμως, εκεί κρύβεται […]
Δεν ήταν εύκολο να επιστρέψω. Δεκαπέντε χρόνια είχαν περάσει από την τελευταία φορά που πάτησα το πόδι μου σ’ αυτό το σπίτι. Είχε μείνει όρθιο όπως και τότε – παλιό, […]
Το σαπούνι μυρίζει λεμόνι. Μια καθαρή μυρωδιά για έναν βρώμικο κόσμο. «Τρίψε, τρίψε. Πιο δυνατά!» Τρίβω, τρίβω, τρίβω. Η φωνή της αδελφής έσκασε πάνω μου σαν παγωμένο νερό. «Μετανόησε για […]
Το διήγημα κέρδισε το 3ο βραβείο στον λογοτεχνικό διαγωνισμό του συλόγου “Ο Φίλοι της Λιμνοθάλασσας” στο Μεσολόγγι, που έφερε τον τίτλο “Στα μονοπάτια της μνήμης”. Ανοίγω τα μάτια και το […]
Σαν ναυαγός που φεύγει απ’ την ακτή, ο ήλιος γέρνει αργά προς το φθινόπωρο· ο αέρας δροσισμένος ψιθυρίζει όρο, πως το καλοκαίρι κλείνει την αυγή. Τα φύλλα τρέμουν, χρυσά με […]