Κάποια φίλη, ταξιδεύτρια κι εκείνης, του διαδικτύου έγραψε, μεταξύ άλλων, στο blog της:"Η μπέσα, φίλε μου, είναι πράγμα ακριβό. Δεν ξέρω από πού κρατάει η σκούφια της, από τα σπλάχνα ποιας…
Η θάλασσα είναι απύθμενη λένε, μα η θάλασσα του χάους και του σκότους έχει πάτο. Κι εγώ τον έφτασα. Δε ζητώ ανέλκυση, ούτε σωσίβιο. Ζητώ συγχώρεση, από την ψυχή μου…
Ο Αύγουστος τελείωσε. Μπήκε ο Σεπτέμβρης. Φτάσαμε ήδη στα μέσα του. Σε λίγο θα φύγει κι αυτός. Θα μπει, αργά και μελαγχολικά ο Οκτώβρης. Ο αμπέλωπας, εδώ που κάθομαι, στην…
Σα τις βυθισμένες άγκυρες του Μίλτου τα όνειρά μου. Σκουριασμένες και τυλιγμένες, στο απαλό χάδι της υποθαλάσσιας χλόης. Σημεία-σημεία καραφλά. Η αλωπεκίαση του βρύου και της λειχήνας. Τα’μαθες; Ένας σκύλος…
Χειμωνιάζει, το γνωρίζει δα. Τα χελιδόνια μαζεύονται σε σμήνη και χορεύουν το χορό της μετανάστευσης στον ουρανό. Τα τρία κολιμπρί της αυλής τους τρυγάνε τα στερνά τα άνθη. Παρακεί μια προνύμφη χτίζει κουκούλι μπαμπακένιο, στον κορμό της…
Οι προβλέψεις της μετεωρολογικής υπηρεσίας ήταν για μια φορά ακριβέστατες. Ο υδράργυρος πέρασε στην κόκκινη περιοχή κι ο ήλιος βάραγε κατά κούτελα. Η μόνη πηγή δροσιάς στην περιοχή είναι η…
Όνοματεπώνυμο μηνυτή: Σταματίνα Π. ΜωραΐτηΗμερομηνία γέννησης: 10/10/1972Τόπος γέννησης: ΑθήναΟνοματεπώνυμο μηνυόμενου: Ιάσωνας Γ. ΚατσάνοςΗμερομηνία γέννησης: 15/09/1970Τόπος γέννησης: ΑθήναΘΕΜΑ: Κατάθεση Σταματίνας Μωραΐτη σχετικά με το βιασμό της από τον σύζυγό της Γεράσιμο…
Κάθομαι στη βεράντα με τα πόδια ξυπόλητα και το σώμα καλυμμένο με ένα χαχόλικο και χιλιοφορεμένο t-sirt. Καπνίζω το τελευταίο τσιγάρο της ημέρας, ξεφυσώντας χοντρές τολύπες καπνού προς τον ουρανό.…
Μπήκες με το έτσι θέλω στη ζωή μας.Ούτε σε ψάξαμε, ούτε σε φωνάξαμε.Ήρθες·και πριν καλά καλά καταλάβουμε πώς,είχες ήδη ριζώσει.Σε είπαμε Καρότο,μα θα μπορούσες να λέγεσαι και Φως.Γιατί ήσουν φωτεινός.Σαν…
Ήρθεόπως έρχονται τα όνειρα, που δεν θυμάσαι αν ήταν όνειραή αν όντως τα έζησες, σε κάποια ζωή άλλη.Μαύρος – όχι σκοτεινός,σαν βελούδο που το αγγίζεις και τα μέσα σου μαλακώνουν.Γούνα…
23/05/25Πάντα λαχταρούσα την αγάπη. Έστω και για μία μοναδική φοράθα ήθελα να μάθω πώς είναι να πλημμυρίζω από αγάπη,να παίρνω τόση πολλή πουνα μην αντέχω περισσότερη. (Χαρούκι Μουρακάμι)Ακόμα κι έτσι, που η…
Δεν έμοιαζε με τίποτα απ’ όσα περιστατικά μου είχαν τύχει μέχρι τότε. Ένα τόσο δα πλάσμα, μιας ώρας γέννημα, με τον λώρο να κρέμεται ματωμένο νήμα ακόμα από την κοιλιά…