Ο ήλιος είχε μόλις σκαρφαλώσει πάνω απ’ τις πολυκατοικίες του Πειραιά, ρίχνοντας τα πρώτα του βλέμματα στα βράχια της Πειραϊκής. Κι εκεί, με την πλουμιστή της ψαρίσια ουρά μισοβουτηγμένη στη…
MAYDAY! MAYDAY! MAYDAY! Στα αυτιά μου ουρλιάζει διαρκώς το διεθνές μήνυμα αεροπορικού κινδύνου. Από την οροφή του κήτους του αεροσκάφους κρέμονται οι αχρησιμοποίητες μάσκες οξυγόνου σαν πλυμένα κι αποξηραμένα εντόσθια…
The kiss, Gustav KlimtΉταν ακριβώς η στιγμή που ο χρόνος σταμάτησε. Τα βλέμματα διασταυρώθηκαν, ηλεκτρισμένα, φορτισμένα με μια υπόσχεση στείρα από λέξεις. Η απόσταση μικραίνει με κάθε ανάσα· κάθε χιλιοστό…
Ο ήλιος έδυε, λούζοντας με χρυσό το παγκάκι όπου καθόταν το ζευγάρι των ρομπότ τύπου LV2000. Το ένα από τα δυο ανδροειδή άπλωσε το χέρι του και έπιασε εκείνο του…
Πολυαγαπημένε μου σύντροφε,Καθώς κάθομαι εδώ, μονάχη στο ημίφως, με το στυλό να μου ζεματάει τα ακροδάχτυλα και το βάρος αυτής της στιγμής να με πιέζει το στήθος, ο νους ξεχειλίζει…
Photo by Aarón Blanco Tejedor💭 Ρώτησα το πουλί τι ονειρεύεται και μου είπε να είχε χέρια, την ίδια στιγμή που εγώ ονειρευόμουν να είχα φτερά.💭 Αν είναι μονάχα επτά τα θανάσιμα…