18 Δεκεμβρίου, 2025
Ο ψυχίατρος κοίταξε πρώτα το ρολόι στον τοίχο και μετά το πρόγραμμα των ραντεβού του. Τελευταίος για σήμερα: 22:00 – ΝΠ.ΕE (νέος πελάτης, εξαιρετικά επείγον) Άφησε ένα μικρό αναστεναγμό. Παραμονή […]
1 Δεκεμβρίου, 2025
Τον έψαχνα μήνες πριν τα στοιχεία με οδηγήσουν στην αποθήκη C15. Πληκτρολόγησα τον κωδικό· η πόρτα άνοιξε με έναν υπόκωφο τριγμό. Το κίτρινο φως της λάμπας τρεμόπαιξε πάνω στα λευκά […]
15 Νοεμβρίου, 2025
Υπάρχουν έρωτες που δεν πατούν ποτέ στη γη. Ταλαντεύονται, τρέμουν, ξεφεύγουν απ’ τα όρια. Έρωτες χωρίς ισορροπία. Αγάπες που σπαράζουν, ανάγκες που πονούν· εξαρτήσεις που καταστρέφουν. Κι όμως, εκεί κρύβεται […]
31 Οκτωβρίου, 2025
Δεν ήταν εύκολο να επιστρέψω. Δεκαπέντε χρόνια είχαν περάσει από την τελευταία φορά που πάτησα το πόδι μου σ’ αυτό το σπίτι. Είχε μείνει όρθιο όπως και τότε – παλιό, […]
21 Οκτωβρίου, 2025
Το σαπούνι μυρίζει λεμόνι. Μια καθαρή μυρωδιά για έναν βρώμικο κόσμο. «Τρίψε, τρίψε. Πιο δυνατά!» Τρίβω, τρίβω, τρίβω. Η φωνή της αδελφής έσκασε πάνω μου σαν παγωμένο νερό. «Μετανόησε για […]
9 Οκτωβρίου, 2025
Το διήγημα κέρδισε το 3ο βραβείο στον λογοτεχνικό διαγωνισμό του συλόγου “Ο Φίλοι της Λιμνοθάλασσας” στο Μεσολόγγι, που έφερε τον τίτλο “Στα μονοπάτια της μνήμης”. Ανοίγω τα μάτια και το […]
9 Οκτωβρίου, 2025
Σαν ναυαγός που φεύγει απ’ την ακτή, ο ήλιος γέρνει αργά προς το φθινόπωρο· ο αέρας δροσισμένος ψιθυρίζει όρο, πως το καλοκαίρι κλείνει την αυγή. Τα φύλλα τρέμουν, χρυσά με […]
6 Αυγούστου, 2025
Οι βαριές άλικες βελούδινες κουρτίνες του θεάτρου «Ορφέας» άνοιξαν θροΐζοντας απαλά. Η παράσταση το «Φάντασμα της Όπερας» ξεκινούσε, μα η προσοχή της κοπέλας δεν ήταν στραμμένη προς τη σκηνή αλλά…
3 Ιουλίου, 2025
Άνοιξα τα μάτια μου προσπαθώντας να συνέλθω από τον βαθύ ύπνο που είχα βυθιστεί. Τα χάπια έκαναν πάλι καλή δουλειά, τόσο καλή που δελεάστηκα προς στιγμής να πάρω ακόμη ένα…
3 Ιουλίου, 2025
Ημέρα εξηκοστή δεύτερη.Νοιώθω το κεφάλι μου βαρύ. Προσπαθώ να ξυπνήσω από το βαθύ ληθαργικό ύπνο που είχα βυθιστεί αλλά δεν τα καταφέρνω. Τα βλέφαρα μου ασήκωτα κι αυτά, σαν κάτι…
3 Ιουλίου, 2025
Η κάψα του απογεύματος πυρώνει την άσφαλτο, γεννώντας τρεμάμενες μαρμαρυγές που δραπετεύουν προς τα πάνω. Σε περιμένω να σχολάσεις, παρατηρώντας μέσα από το παρμπρίζ τον κόσμο να στροβιλίζεται στο δρόμο,…
3 Ιουλίου, 2025
Περπατώ παρέα με τις δύο σκυλίτσες μου, στην πρωινή μας βόλτα. Τα βήματα μας οδήγησαν σε ένα ξέφωτο βγαλμένο σαν από πίνακα ζωγραφικής. Γύρω-γύρω δέντρα και στη μέση ένα πλάτωμα…