
✍️Εν ριπή μολυβιού: Μια γάτα, το τέλος του κόσμου κι ένας ύποπτος θάνατος
5 Νοεμβρίου, 2026
Book Review: Η ΟΥΛΗ, του JUAN GOMEZ-JURADO, από εκδόσεις ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ
10 Νοεμβρίου, 2026
«Η φυγή από τη σκιά δεν είναι δειλία»
Όσοι με γνωρίζετε ξέρετε πως δεν είμαι ιδιαίτερα εξοικειωμένη με την ποίηση. Τις περισσότερες φορές δυσκολεύομαι να καταλάβω “τι θέλει να πει ο ποιητής”, να νιώσω τον παλμό των στίχων, να βρω μέσα τους κάτι δικό μου. Υπάρχουν όμως και φορές που διαβάζοντας ένα ποίημα ένοιωσα πως με αφορά, πως κατά κάποιο τρόπο, αντιπροσωπεύει εμένα και κομμάτια της ζωής μου και πραγματικά το έχω απολαύσει.
Μία από αυτές τις φορές ήταν διαβάζοντας το Ονειροδρόμιο της φίλης μου, Γεωργίας Λαμπάρα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Στοχαστής.
Δεν ξέρω να γράφω απόψεις για την ποίηση. Δεν ξέρω σε ποια σημεία πρέπει να σταθώ και τι να υπογραμμίσω. Οπότε θα σας λοιπόν απλώς πώς ένιωσα διαβάζοντάς το.
Ένιωσα μια βαθιά ανθρώπινη αγάπη να διαπερνά τα ποιήματα. Ο έρωτας είναι εκεί, έντονος, αλλά υπάρχει και η αγάπη που μένει, που νοιάζεται, που σου κρατά το χέρι όταν δυσκολεύεσαι. Υπάρχει τρυφερότητα. Και μια διάθεση να σταθείς λίγο, να σκεφτείς τη ζωή σου και τους ανθρώπους σου.
Ένιωσα πολύ έντονα και τη νοσταλγία. Μια αναπόληση για τα παλιά, έναν νόστο για κάτι που κάποτε είχαμε και τώρα έχουμε χάσει. Δεν ξέρω αν αυτό είναι η παιδικότητά μας, ένας άνθρωπος ή ο εαυτός μας όπως ήταν κάποτε. Ξέρω πάντως πως αυτή η αίσθηση μου ήταν οικεία.
Σε κάποια σημεία ένιωσα θλίψη. Μια θλίψη όμως που έχει φως μέσα της. Η Γεωργία δεν μένει εκεί. Μιλά για όσα πονάνε, αλλά κοιτάζει και παρακάτω. Υπάρχει η ελπίδα πως μπορούμε να φύγουμε από ό,τι μας κρατά πίσω, να αγαπήσουμε ξανά, να συνεχίσουμε. Όπως αναφέρει και ο εκδότης «αχνοφέγγει παντού το φως του ονείρου, της αγάπης και της αιώνιας μάχης των αντιθέσεων». Αυτό το φως ένιωσα κι εγώ διαβάζοντάς τη. Ακόμη κι όταν τα ποιήματα μιλούν για όσα χάθηκαν ή για όσα πονάνε, υπάρχει μέσα τους η ελπίδα. Μάλιστα, στο ποίημα “Το χρώμα των νεκρών” γράφει:
«Ακόμα κι αν γεννήθηκες στο γκρίζο
και δεν έμαθες τι θα πει φως,
το έχεις μέσα σου».
Και η Γεωργία είναι ένα κορίτσι που πραγματικά έχει το φως μέσα της. Χαίρομαι που είναι στη ζωή μου και νιώθω μεγάλη τιμή που με έχει ευλογήσει με τη φιλία της. Που μοιράστηκε μαζί μου σκέψεις και συναισθήματά της και μέσα από αυτές τις σελίδες.
Καλό ταξίδι στο Ονειροδρόμιο, μέσα από την καρδιά μου. Εύχομαι να το αγαπήσει ο κόσμος όπως το αγάπησα κι εγώ.
Θα το βρείτε εδώ.
*H φωτό δημιουργήθηκε με Τ.Ν.
