Είκοσι χρόνια μετά, η αλήθεια επιστρέφει

Είκοσι χρόνια μετά! Η πιο ευφυής ιδέα αυτού του βιβλίου αποκαλύπτεται πριν καν αρχίσει η ιστορία του. Μια γυναίκα που θεωρήθηκε ύποπτη για φόνο χάνεται στους Δίδυμους Πύργους κατά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου. Είκοσι χρόνια αργότερα, η ταυτοποίηση των λειψάνων της αναγκάζει μια ξεχασμένη υπόθεση να ανοίξει ξανά.

Δεν είναι εύκολο να χρησιμοποιήσεις την 11η Σεπτεμβρίου ως βασικό δομικό στοιχείο ενός αστυνομικού μυθιστορήματος χωρίς το αποτέλεσμα να δίνει την αίσθηση ότι εργαλειοποιεί μια εθνική τραγωδία. Ο Charlie Donlea όχι μόνο το τολμά αλλά καταφέρνει να ενσωματώσει ένα ιστορικό γεγονός στην πλοκή με τρόπο φυσικό και πειστικό.

Αυτό που κάνει τον Donlea να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο η ευρηματικότητα της κεντρικής σύλληψης. Είναι η ικανότητά του να μοιράζει πληροφορίες με τέτοιο τρόπο ώστε ο αναγνώστης να αισθάνεται συνεχώς ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν από την αλήθεια, για να ανακαλύψει λίγες σελίδες αργότερα πως ακολουθούσε λάθος μονοπάτι. Οι ανατροπές χτίζονται σταδιακά και όταν φτάνει η στιγμή της αποκάλυψης ανατρέπουν όσα θεωρούσες μέχρι τότε δεδομένα.

Ιδιαίτερα επιτυχημένη είναι η επιλογή της δημοσιογράφου ως κεντρικής ηρωίδας. Πρόκειται για μια γυναίκα με προσωπικές φιλοδοξίες και δικές της εσωτερικές συγκρούσεις, γεγονός που προσθέτει ενδιαφέρον στην έρευνα και απομακρύνει το βιβλίο από τα κλασικά αστυνομικά μοτίβα.

Παράλληλα, ο συγγραφέας χειρίζεται με σεβασμό το ιστορικό υπόβαθρο. Η 11η Σεπτεμβρίου δεν χρησιμοποιείται ως εργαλείο, αλλά ως το γεγονός που άλλαξε ανθρώπινες ζωές και άφησε πίσω του ιστορίες που δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.

Αν υπάρχει ένα αγκαθάκι, αυτό είναι ο σχετικά αργός ρυθμός στο πρώτο μέρος του βιβλίου. Οι πολλοί χαρακτήρες και οι παράλληλες ιστορίες απαιτούν λίγη υπομονή μέχρι να βρουν τη θέση τους στο παζλ. Δεν δημιουργούν σύγχυση αλλά καθυστερούν ελαφρώς τη στιγμή που η πλοκή αρχίζει να απογειώνεται.

Όταν όμως συμβεί αυτό, δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Από εκείνο το σημείο και μετά ο ρυθμός αλλάζει αισθητά. Προσωπικά ξενύχτησα για να το τελειώσω. Το φινάλε είναι έξυπνο, καλοδουλεμένο και καταφέρνει να ανατρέψει πολλές από τις βεβαιότητες που έχουμε αποκτήσει στην πορεία.

Ξεχωριστή μνεία αξίζει και η μετάφραση της Κέλλης Κρητικού. Η αφήγηση κυλάει με φυσικότητα, οι διάλογοι ακούγονται ζωντανοί και το ελληνικό κείμενο διατηρεί αμείωτη την ένταση της ιστορίας, χωρίς να προδίδει σε κανένα σημείο την αίσθηση ότι πρόκειται για μεταφρασμένο έργο.

Το Είκοσι Χρόνια Μετά είναι ένα σύγχρονο θρίλερ που δεν αφηγείται μόνο μια ιστορία εγκλήματος, αλλά εξερευνά το πώς ο χρόνος μπορεί να θάψει την αλήθεια χωρίς ποτέ να την εξαφανίσει. Με μια εξαιρετική κεντρική ιδέα, καλοδουλεμένη πλοκή και ένα φινάλε που δικαιώνει την αναμονή, αποτελεί μία από τις πιο δυνατές αναγνωστικές μου εμπειρίες στο είδος.

Θα το βρείτε εδώ.

*H  κριτική δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο comfort-zone.gr.

**H φωτογραφία είναι δημιουργία Τ.Ν.