Η Τρίτη Γυναίκα του Αντώνη Ζερβού ξεκινά με μια έξυπνη και γοητευτική ιδέα: τι συμβαίνει όταν ο συγγραφέας συναντά το τέρας που ο ίδιος δημιούργησε; Εδώ αυτό γίνεται κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά, αφού το τέρας εμφανίζεται στο βιβλίο και μια αίσθηση ενοχής διαπερνά τις σελίδες.

Το βιβλίο είναι ένα σκοτεινό ψυχολογικό θρίλερ που εξερευνά τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη μυθοπλασία και την πραγματικότητα, τη δόξα και τη σήψη, την έμπνευση και την ηθική κατάρρευση.

Στο επίκεντρο της ιστορίας είναι ο Άλκης Βρεττός, ένας συγγραφέας που βλέπει το δημιούργημά του, τον Βαλτάσαρ, να γίνεται πιο σημαντικός απ’ όσο περίμενε και μπορεί να αντέξει. Ο Βαλτάσαρ δεν μένει εύκολα μέσα στις σελίδες. Συχνά του αρέσει να ξεφεύγει από αυτές. Και αλίμονο όταν ένας φανταστικός δολοφόνος αρχίζει να φαίνεται λιγότερο φανταστικός απ’ όσο θα ήθελε ο συγγραφέας.

Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο στο αστυνομικό μυστήριο, αλλά κυρίως στο παιχνίδι ανάμεσα στη γραφή και την ενοχή. Ποιος έχει τελικά την ευθύνη για το τέρας; Αυτός που το επινόησε, αυτός που το θαύμασε ή αυτός που το χρησιμοποίησε για να χτίσει τη φήμη του; Ο Ζερβός κινείται σε γκρίζες ζώνες και θέτει δύσκολα ερωτήματα, δημιουργώντας ένα ψυχολογικό γαϊτανάκι γύρω από την παράνοια, τη ματαιοδοξία και την ηθική φθορά.

Αν θα κρατούσα ένα μικρό αγκαθάκι στην ανάγνωση, είναι οι πολλοί χαρακτήρες που κάποια στιγμή με μπέρδεψαν. Οπότε για να βάλω τάξη επιστράτευσα σημειωματάριο και μολύβι. Problem solved.

Κλείνοντας, θα έλεγα πως Η Τρίτη Γυναίκα δεν είναι απλώς ένα whodunnit μυθιστόρημα. Ναι, υπάρχει το ερώτημα του ποιος σκοτώνει, αλλά υπάρχει και κάτι πιο ύπουλο από πίσω. Τι γίνεται όταν η φαντασία του συγγραφέα δεν μένει σε ασφαλή απόσταση και πλησιάζει επικίνδυνα τα τέρατα που ο ίδιος δημιουργεί; Τότε το θέμα δεν είναι μόνο ποιος έκανε το έγκλημα, αλλά και ποιος θα πληρώσει το τίμημα.

Κι αναρωτιέμαι… Ο Αντώνης, άραγε, τι τίμημα έχει πληρώσει;

Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα! Θα το βρείτε εδώ.