Τον έψαχνα μήνες πριν τα στοιχεία με οδηγήσουν στην αποθήκη C15. Πληκτρολόγησα τον κωδικό· η πόρτα άνοιξε με έναν υπόκωφο τριγμό. Το κίτρινο φως της λάμπας τρεμόπαιξε πάνω στα λευκά […]
Δεν ήταν εύκολο να επιστρέψω. Δεκαπέντε χρόνια είχαν περάσει από την τελευταία φορά που πάτησα το πόδι μου σ’ αυτό το σπίτι. Είχε μείνει όρθιο όπως και τότε – παλιό, […]
Το σαπούνι μυρίζει λεμόνι. Μια καθαρή μυρωδιά για έναν βρώμικο κόσμο. «Τρίψε, τρίψε. Πιο δυνατά!» Τρίβω, τρίβω, τρίβω. Η φωνή της αδελφής έσκασε πάνω μου σαν παγωμένο νερό. «Μετανόησε για […]
Το διήγημα κέρδισε το 3ο βραβείο στον λογοτεχνικό διαγωνισμό του συλόγου “Ο Φίλοι της Λιμνοθάλασσας” στο Μεσολόγγι, που έφερε τον τίτλο “Στα μονοπάτια της μνήμης”. Ανοίγω τα μάτια και το […]
Οι βαριές άλικες βελούδινες κουρτίνες του θεάτρου «Ορφέας» άνοιξαν θροΐζοντας απαλά. Η παράσταση το «Φάντασμα της Όπερας» ξεκινούσε, μα η προσοχή της κοπέλας δεν ήταν στραμμένη προς τη σκηνή αλλά…
Χειμωνιάζει, το γνωρίζει δα. Τα χελιδόνια μαζεύονται σε σμήνη και χορεύουν το χορό της μετανάστευσης στον ουρανό. Τα τρία κολιμπρί της αυλής τους τρυγάνε τα στερνά τα άνθη. Παρακεί μια προνύμφη χτίζει κουκούλι μπαμπακένιο, στον κορμό της…
Οι προβλέψεις της μετεωρολογικής υπηρεσίας ήταν για μια φορά ακριβέστατες. Ο υδράργυρος πέρασε στην κόκκινη περιοχή κι ο ήλιος βάραγε κατά κούτελα. Η μόνη πηγή δροσιάς στην περιοχή είναι η…
Όνοματεπώνυμο μηνυτή: Σταματίνα Π. ΜωραΐτηΗμερομηνία γέννησης: 10/10/1972Τόπος γέννησης: ΑθήναΟνοματεπώνυμο μηνυόμενου: Ιάσωνας Γ. ΚατσάνοςΗμερομηνία γέννησης: 15/09/1970Τόπος γέννησης: ΑθήναΘΕΜΑ: Κατάθεση Σταματίνας Μωραΐτη σχετικά με το βιασμό της από τον σύζυγό της Γεράσιμο…
Κάθομαι στη βεράντα με τα πόδια ξυπόλητα και το σώμα καλυμμένο με ένα χαχόλικο και χιλιοφορεμένο t-sirt. Καπνίζω το τελευταίο τσιγάρο της ημέρας, ξεφυσώντας χοντρές τολύπες καπνού προς τον ουρανό.…
Άνοιξα τα μάτια μου προσπαθώντας να συνέλθω από τον βαθύ ύπνο που είχα βυθιστεί. Τα χάπια έκαναν πάλι καλή δουλειά, τόσο καλή που δελεάστηκα προς στιγμής να πάρω ακόμη ένα…
Ημέρα εξηκοστή δεύτερη.Νοιώθω το κεφάλι μου βαρύ. Προσπαθώ να ξυπνήσω από το βαθύ ληθαργικό ύπνο που είχα βυθιστεί αλλά δεν τα καταφέρνω. Τα βλέφαρα μου ασήκωτα κι αυτά, σαν κάτι…
Ο ήλιος είχε μόλις σκαρφαλώσει πάνω απ’ τις πολυκατοικίες του Πειραιά, ρίχνοντας τα πρώτα του βλέμματα στα βράχια της Πειραϊκής. Κι εκεί, με την πλουμιστή της ψαρίσια ουρά μισοβουτηγμένη στη…