Μα ποια είναι, επιτέλους, αυτή η Μαίρη Πολύβουα; Και τι δουλειά έχει το όνομά της στον τίτλο μιας συλλογής δεκατριών διηγημάτων; Η απάντηση κρύβεται σε μια παρεξήγηση ανάμεσα σε συναδέλφου, που έγινε μια πολύ καλή αφορμή για να γεννηθεί αυτή η εξαιρετική συλλογή διηγημάτων.

Ο Γιάννης Καφάτος, δημοσιογράφος με πολυετή παρουσία στα μέσα ενημέρωσης, κάνει την πρώτη του προσωπική εκδοτική εμφάνιση με μια συλλογή που στρέφει το βλέμμα της στους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Ή, καλύτερα, σε εκείνους που προσπερνάμε καθημερινά χωρίς να τους δίνουμε ιδιαίτερη σημασία.

Άστεγοι, μετανάστες, ηλικιωμένοι, άνθρωποι μοναχικοί, πληγωμένοι ή εγκλωβισμένοι στις επιλογές τους αποκτούν τη δική τους φωνή. Καθένας κουβαλά μια ιστορία, άλλοτε συγκινητική, άλλοτε σκληρή, κάποτε απρόσμενα αισιόδοξη. Κοινό τους στοιχείο η προσπάθεια να βρουν τη θέση τους σε έναν κόσμο που συχνά αδιαφορεί για την ύπαρξή τους.

Η γραφή είναι απλή, άμεση, χωρίς περιττά στολίδια. Οι ιστορίες είναι σύντομες, με μικρές ανατροπές αλλά όλες τους μας δίνουν αρκετές αφορμές για προβληματισμό. Δεν έχουν όλες την ίδια δύναμη, ωστόσο, το ενδιαφέρον βρίσκεται κυρίως στους χαρακτήρες και στις μικρές προσωπικές τους μάχες.

Εκείνο που ξεχώρισα στη συλλογή είναι η ανθρώπινη ματιά της. Ο συγγραφέας δεν προσπαθεί να παρουσιάσει τους ήρωές του ως αθώα θύματα. Τους αφήνει να κάνουν λάθη, να μετανιώνουν, να θυμώνουν και, κάποιες φορές, να βρίσκουν μια μικρή διέξοδο.

Ολοκληρώνω με τη σκέψη πως, τελικά, οι πιο ενδιαφέρουσες ιστορίες δεν βρίσκονται απαραίτητα στα μεγάλα γεγονότα. Μπορεί να περπατούν δίπλα μας, να κάθονται στο απέναντι παγκάκι ή να περιμένουν μαζί μας στο φανάρι. Γιατί η «Μαίρη Πολύβουα» ζει σε μέρη πολύβουα, ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν πολλά να πουν, αρκεί κάποιος να σταθεί για λίγο και να τους ακούσει.

Να το διαβάσετε. Θα το βρείτε .