Μερικοί άνθρωποι γεννιούνται μέσα στις λέξεις. Άλλοι πρέπει να τις κλέψουν. Το μυθιστόρημα Ο κλέφτης των τετραδίων του Τζάννι Σόλλα είναι μια ιστορία ενηλικίωσης που διαδραματίζεται σε ένα χωριό της […]
Το Με βαριά ανάσα του Βάιου Κουκκόνη είναι ένα από τα σπάνια μυθιστορήματα που δεν διεκδικούν τα πέντε αστέρια, τα κατακτούν. Και μάλιστα αβίαστα. Όχι γιατί εντυπωσιάζουν με φρου φρού […]
Δεν είναι όλες οι ιστορίες φτιαγμένες για ένταση. Κάποιες ξεκινούν αθόρυβα – με έναν χώρο. Το Στο σπίτι της, τής Yael van der Wouden ανοίγει την πόρτα σ’ ένα σπίτι […]
Το τεσσάρι της Λυκαβηττού του Γιώργου Μαχαιρίτσα είναι μια σπαρακτική νουβέλα που διερευνά τις συνέπειες της τοξικής οικογενειακής δυναμικής και των ανεξόφλητων χρεών της ζωής προς εμάς τους ίδιους. Ο […]
Τέσσερις λέξεις για αρχή: μνήμη, σώμα, όνομα, ευθύνη. Στο Ούντο η Έλενα Χουσνή στήνει ένα τριπλό αναλόγιο πένθους και αυτογνωσίας. Τρεις νουβέλες που διαβάζονται ξεχωριστά, αλλά συνομιλούν διαρκώς η μία […]
Όταν νιώσεις την αδικία στο πετσί σου, εναντιώνεσαι. Διεκδικείς. Πολεμάς. Το Λευκό χαρτί της Χριστίνας Πομόνη δεν είναι απλώς μία ιστορία· είναι ένας καθρέφτης που σε αναγκάζει να κοιτάξεις μέσα […]
Ο Fernando Aramburu δεν γράφει απλώς βιβλία, γράφει πληγές που δεν κλείνουν. Με το “Το Παιδί” επιβεβαιώνει πως είναι ένας από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους λογοτέχνες της εποχής μας, ικανός να […]