Μια νεκρή, πολλές αλήθειες

Η Ξωθιά της Αγγελικής Κωστάκη ήταν για μένα μία από τις πιο ευχάριστες αναγνωστικές εκπλήξεις του φετινού καλοκαιριού. Μια έκπληξη που με έκανε αρχικά να κοιτάξω με κάποια δυσπιστία τον όγκο του βιβλίου αρχικά και, μερικές εκατοντάδες σελίδες αργότερα – αφού το είχα τελειώσει, να συνειδητοποιήσω ότι τελικά δε με απασχόλησε καθόλου.

Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται η Μυρτώ. Το θέμα όμως είναι πως η Μυρτώ είναι νεκρή. Κι όμως, είναι ίσως ο πιο ζωντανός χαρακτήρας του βιβλίου. Είναι παντού. Στις αναμνήσεις των ανθρώπων, στις αφηγήσεις τους, στα μυστικά, σε όσα λέγονται και κυρίως σε όσα αποφεύγουν να πουν όσοι τη γνώριζαν. Και όσο ο αναγνώστης προσπαθεί να ανακαλύψει τι συνέβη, προσπαθεί ταυτόχρονα να απαντήσει στο ερώτημα «ποια ήταν πραγματικά η Μυρτώ; Και γιατί κάθε άνθρωπος που μιλά γι’ αυτήν φαίνεται να γνώριζε και μια διαφορετική γυναίκα;»

Η Αγγελική Κωστάκη ξέρει να γράφει εξαιρετικά και, κυρίως, ξέρει να δημιουργεί ατμόσφαιρα. Η κλειστή κοινωνία του νησιού, τα μυστικά, οι σιωπές, οι παλιές ιστορίες και το υπερφυσικό στοιχείο δημιουργούν ένα σκηνικό που υπηρετεί ουσιαστικά την πλοκή και δεν λειτουργεί ως απλό ντεκόρ. Το μεταφυσικό στοιχείο ακροβατεί έξυπνα δίπλα στο ρεαλιστικό, αφήνοντας αρκετό χώρο στον αναγνώστη να αμφιβάλλει, να υποψιάζεται και, φυσικά, να κάνει λάθος.

Ιδιαίτερα καλοδουλεμένοι είναι και οι χαρακτήρες. Έχουν προσωπικότητα, παρελθόν, αδυναμίες και λόγους να βρίσκονται εκεί. Και όσο προχωρά η ιστορία, τόσο περισσότερο γίνεται φανερό ότι το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται στο «ποιος το έκανε», αλλά επεκτείνεται στο πολύ πιο ουσιαστικό «τι συνέβη για να φτάσουμε ως εδώ».

Ίσως θα μπορούσε να είναι κατά μερικές σελίδες μικρότερο, λέω ίσως. Ωστόσο, προσωπικά δεν ένιωσα τον όγκο του βιβλίου. Το διάβασα πάρα πολύ ευχάριστα, χωρίς να με κουράσει ούτε στιγμή και αυτό, λέει για μένα, πολλά.

Καλογραμμένη, ατμοσφαιρική και έξυπνα στημένη λοιπόν η Ξωθιά, είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν ποντάρει μόνο στο μυστήριο. Ποντάρει στους ανθρώπους που το δημιούργησαν. Και εκεί, νομίζω, κερδίζει μακράν το παιχνίδι.

Εννοείται ότι σας το προτείνω! Θα το βρείτε εδώ.

*Η φωτογραφία είναι δημιουργία Τ.Ν.