Στη νουβέλα μου Ο Θεριστής τη Νύχτα αναφέρω μεταξύ άλλων και τον Francis Thompson (1859-1907), έναν ποιητή το όνομα του οποίου συνδέθηκε με την υπόθεση του Τζακ του Αντεροβγάλτη.

Ο Τόμσον δεν κατηγορήθηκε ποτέ επίσημα και δεν υπήρξαν ουσιαστικά αποδεικτικά στοιχεία. Οι υποψίες εναντίον του στηρίχθηκαν κυρίως σε συμπτώσεις, όπως οι ιατρικές γνώσεις που είχε, η παρουσία του στο Λονδίνο την εποχή των φόνων αλλά κυρίως η σκοτεινή εικονοποιία του έργου του. Στο ποίημά του μάλιστα The Nightmare of the Witch-Babies –το οποίο επίσης έχω συμπεριλάβει αυτούσιο στο βιβλίο μου– συναντά κανείς περιγραφές διαμελισμού, αιματηρές εικόνες και μια σχεδόν αισθησιακή εμμονή με τον πόνο και τη σήψη. Σε μια πόλη που ζούσε στον φόβο, τέτοιοι στίχοι ήταν αρκετοί για να πυροδοτήσουν φήμες.

Ωστόσο, η ποίηση δεν είναι ομολογία, έτσι η θεωρία κατέρρευσε γρήγορα, αφήνοντας πίσω της ακόμα έναν μύθο.

Στην φωτογραφία υπάρχει ένα πολύ μικρόαπόσπασμα του εν λόγω ποιήματος, ωστόσο παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε όλες τις στροφές που αποτέλεσαν την… πέτρα του σκανδάλου:

[…]
What is it sees he?
Ha! Ha!
There in the frightfulness?
Ho! Ho!
There he saw a maiden
Fairest fair:
Sad were her dusk eyes,
Long was her hair;
Sad were her dreaming eyes,
Misty her hair,
And strange was her garments’ flow,
Two witch-babies, ho! ho! ho!

Swiftly he followed her,
Ha! Ha!
Eagerly followed her,
Ho! Ho!
From the rank, the greasy soil,
Red bubbles oozed and stood;
Till it grew a putrid slime,
And where’ er his horse has trod,
The ground plash, plashes,
With a wet too like to blood;
And chill terrors like a fungus grow.
Two witch-babies, ho! ho! ho!

There stayed the maiden,
Ha! Ha!
Shed all her beauty;
Ho! Ho!
She shed her flower of beauty,
Grew laidly, old, and dire,
Was the demon-ridden witch,
And the consort of hell-fire:
“Am I lovely noble knight?
See thy hearts own desire!
Now they come, come upon thee, lo.
Two witch-babies, ho! ho! ho!”

Into the fogginess,
Ha! Ha!
Lo, she corrupted!
Ho! Ho!
Comes there a Death
With the looks of a witch,
And joints that creak
Like a night-bird’s scritch,
And a breath that smokes
Like a smoking pitch,
And eyeless sockets a-glow!
Two witch-babies, ho! ho! ho!

Close behind it,
Ha! Ha!
Ah, close behind it,
Ho! Ho!
Comes there a babe
Of bloated youth,
With a curdled eye
And a snaggy tooth,
And a life – no mortal
Dare speak its sooth;
And its tongue like a worm doth show.
Two witch-babies. ho! ho! ho!

Its paunch a-swollen,
Ha! Ha!
Its life a-swollen
Ho! Ho!
Like the [hiatus] days drowned.
Harsh was its hum;
And its paunch was rent
Like a brasten drum;
And the blubbered fat
From its belly doth come
With a sickening ooze – Hell made it so!
Two witch-babies, ho! ho! ho!
[…]

Αν θέλεις να μπεις πιο βαθιά στο σύμπαν του Θεριστή, το βιβλίο είναι εδώ.

*Η φωτό είναι δημιουργία εφαρμογής Τεχνητής Νοημοσύνης.